ตอนที่ 2

เวลาที่บางครั้ง คนเรายากให้มันเป็นแบบนั้นนาน มันกลับรู้สึกว่าไว้มาก แต่เวลาที่อยากให้มันผ่านไปไว้ๆแต่กลับรู้สึกว่ากว่าจะผ่านไปในแต่ละวันมันช่างยาวนานเหลือเกิน เหมือนตอนนี้ อยากให้เวลามันผ่านไปไว้จังจะได้ผ่านไป 1 เดือนที่เรารอคอย แต่มันรู้สึกว่าเวลา กว่าจะผ่านพ้นไป 1 ชั้วโมงมันยาว นานเหลือเกิน
เรื่อง ราวในวันนี้ ที่เรา ทำก็คือ
ตอนเช้าเราต้องตื่นไปอบรมตั้งแต่ เช้า แต่พอไป ถึง ก็เห็นป้ายที่ติดอยู่หน้าห้อง ว่า วันนี้งดเลื่อนไปเป็นวันพรุ่งนี้แทน เราก็ มา ทานข้าวที่ร้านพี่แอนแทน วันนี้ตอน เช้า ทาน ถั่วผัดพริกแกงเครื่องในหมู แล้วก็กลับมาที่ห้องมานั้งเปิดเพลงฟังอยู่ในห้อง จนถึงตอน บ่าย ก็เอาโทรศัพท์ไปซ่อม เห็นเสื่ออยู่ตัวหนึ่งสวยมากกกกก
แต่ราคา 490 เป็นของ BS ขนาดราคาลดแล้วนะ ถ้าไม่ลดหรอ 5555+ ราคา 940 บาท ถ้าไม่รวยจริงและรวยอย่างเดี่ยวไม่พอด้วย ต้องโง่ด้วย ถึงจะซื้อเสื่อ ตัวนั้นได้ ไม่รู้เราหลอกด่าใครไปมั้งว่ะ 55555+
แลวก็ไปเล่นน้ำที่ ม. มาโฮฮฮฮฮ เข้าทำห้องน้ำใหม่ด้วย ตอนแรกที่อาบน้ำไม่ได้แบ่งเป็นห้องๆ มาวันนี้เขา แบ่งห้องเรียบร้อย แต่ที่ประตู มันเป็นรอยโหว่อยู่ใหญ่ด้วย 5555+ โอเคแล้วก็กลับมาเก็บของที่ห้องเพื่อเตรียมตัวกลับบ้านวันพรู่งนี้ดูแล้วกว่าจะได้มาอัพใหม่คงจะเปิดเทอมมั่ง

ทุกอย่างที่ มันเริ่มและมันใกล้จะจบ ที่ไม่อยากให้มันจบ (เรื่องที่ 2)ตอนที่1

มีเรื่องราว มากมายหลายอย่าง ที่เกิดขึ้นมา ในระยะ เพียงแค่ 3 เดือนเท่านั้น เพื่อนที่ติดต่อ กับเราอยู่ตลอด หลายๆคนคงจะรู้เรื่องนี้
และอีกหลายคนก็คงยังไม่รู้อีกเช่นเดิม มันเกิดขึ้นมา หลังจากวันนั้น(ประมาณเดือนพฤศจิกายน) วันที่เรานั้งเล่น แคมฟร็อกอยู่ ก็ได้เจอกับคน คนหนึ่ง เราขอตั้งชื่อว่า บอม
วันนนั้น บอมได้ โทร เข้ามาหาเรา เป็นวันแรก และเราได้รู้จักกัน มากขึ้น และบางทีเราก็ หลงรัก เขาโดยไม่รู้ตัว แต่ในโลกของความจริง
เราไม่ได้เจอหน้า ไม่ได้อยู่ใกล้กัน ดังนั้น เราไม่รู้นิสัยที่แท้จริงของเขา เราก็คุยกันมา จนมาถึง วันที่ 8 กุมภาพันธ์